,, @ ดองได ,,
วันที่ 28 พฤศจิกายน
วันนี้จำได้ว่า ตื่นแต่เช้า ออกไปเยี่ยมคุณแอ๊บเปิ้ล ที่โรงพยาบาล
แต่ว่าอาการ หนัก เพราะว่ายังอักเสบจากแผลที่ผ่าตัดอยู่
น่าสงสารมากมาย
แต่ว่าเราก็อยู่กับคุณแอ๊บเปิ้ล ได้ถึงตอนเย็น เพราะว่าต้องกลับไปบางแสน
เพื่อเตรียมซ้อมรับปริญญา
วันที่ 29 พฤศจิกายน
วันนี้ตื่นแต่เช้า เพราะว่าตื่นเต้นเล็กน้อยๆ ที่จะได้เจอเพื่อนๆเก่า
อยากเม้า กันเต็มแก่
พ่อไปส่งที่มหาลัย เพราะว่ารถยังซ่อม อยู่
ยังไม่ได้
พอพ่อ ไปส่ง ก็เจอโจโจ้ เพื่อนเลิฟ
แล้วก็ทยอยๆ กันมา
เม้ากันสนั่น เรยทีเดียว ตอน สิบโมงกว่าๆ ก็เข้าหอประชุมธำรงบัวศรี
แล้วตอนบ่ายสองออกมา ก็ต้องไปซ้อมย่อยที่คณะ
รอบแรก แบบว่า ช้ามากๆๆๆๆ
พอตอนหลังๆ มีการแจกใบเหลืองด้วย
ครายทำผิดจุดไหนก็ต้องโดนใบเหลือง
แล้วก็มาซ่อมจนกว่าจะได้
ตอนหลังๆก็ ทำได้ดีกันมากขึ้น
ความเร็วอยู่ที่ 37 คนต่อ 1 นาที
แล้วก็รับครุย แล้วก็ปล่อยกลับ
แต่ทว่า รองเท้าเราทำพิษ ทั้งสูง ทั้งกัด
เลยต้องโทรหาพ่อ เพื่อให้พาไปซื้อรองเท้าใหม่โดยด่วย
คืนนั้นก็ตามล่าหาร้องเท้า ๆที่ เหมาะ กันเรา
บอกได้คำเดียวว่า เหนื่อย
วันที่ 30 พฤศจิกายน
วันนี้เป็นวันซ้อมรวม ที่หอประชุมธำรงบัวศรี
คือเหมือนจริงทุกอย่าง
ก็เข้าซ้อมตอนประมาณ 11 โมง
เพราะว่าของเรารับรอบบ่าย
แล้วก็ออกมาประมาณ 3 โมงกว่า
หลังจากนั้นก็ไปทำสีผม เพราะว่ามั่นใจว่าผมเราไม่ผ่านแน่นอน
แต่คนเยอะมากๆๆๆๆๆๆๆๆ
แล้วเราทำสีบรอนซ์ แล้วก็เคลือบทับ
ประมาณ ว่าหลังรับปริญญา สระไม่กี่รอบ ก็เป็นสีบรอนซ์
กว่าจะเสร็จ ก็สามทุ่มกว่า
พ่อมารอ แอบบ่น เล็กน้อย
แต่ว่าวันนี้ลืมซื้อถุงน่อง แถมยังไม่ได้ไปเอากระโปรงที่จะใส่พรุ่งนี้ด้วย
พระเจ้า ร้านเค้าปิดต้องไปเรียกเค้า
วันที่ 1 ธันวาคม
วันนี้เป็นวันซ้อมใหญ่ ต้องตื่นมาแต่งหน้าแต่เช้า
นัดไว้ตีห้าครึ่ง แต่ว่าแต่งจริงหกโมงกว่าๆ
แต่งหน้าที่หน้ามอ แล้วก็หาวิน นั่งวินเข้าไปคณะ
เริ่มถ่ายรูปกันตามระเบียบ
สังเกตว่าภาคเคมีเราเสียงดังมากๆๆๆ
มีอยู่ช่วงนึงแบบว่าภาคเคมีไปฝึกงาน
คณะวิศวะ เหงากันตามระเบียบ
พวกเรานี่พูดเก่ง คุยเก่งกันหมด
ห้า ห้า ห้า
แล้วก้อไปรายงานตัว
ถ่ายรูปรวมรุ่น
ภาคเคมีดวงดี มากได้ตรงกลางเลย
รับรองว่าไม่มีใครตกเฟรมเลยซักคน
อิอิ
แล้วก้อเตรียมตัวเข้าหอประชุม
แล้วก็ซ้อม
แบบว่าออกมาไวมากๆๆ
สามโมงก็เสร็จเรียบร้อยแล้ว
เค้าห้ามพกโทรศัพท์ เข้าไป เราเลยติดต่อเพื่อนลำบาก
โชคดี ที่กิต ยังหาเจอ
หุหุ
ตอนเย็นยังได้มาถ่ายรูปกับแพร กิต แล้วก็เตย
หลังจากนั้นทนรองเท้ากัดไม่ไหวเลย
เดินเท้าเปล่าเลย
อ่อ วันนี้เราไม่ได้ส่งถุงน่องด้วย
เนื่องจากว่า ซื้อมาแล้วใส่ไม่ได้ เล็กไป
กร๊ากๆๆๆๆๆ
ยังดี ที่วันที่ 2 หยุด ให้เราเตรียมตัว
เตรียมหาข้าวของที่ขาด
วันที่ 3 ธันวาคม
วันนี้เป็นรับปริญญา วันจริงๆ
ตื่นเต้นอ่ะ
ยิ่งใกล้ถึงเวลาที่เข้าหอประชุมตื่นเต้นมากมาย
แต่วันนี้ดีจัย ๆๆ ที่ไม่เจ็บปวดจากอาการ ที่รองเท้ากัดแล้ว
เหมือนมันชิน แล้วอ่ะ
หุหุ
วันนี้ผิดคาดมากันทั้งบ้าน
อาอี้ กากู๋ ลางานกันมา
บางคนก็ปิดร้านมา
พ่อ แม่ ก็มา
ถ่ายรูปกันอย่างสนุกสนาน
วันนี้มีความสุขมากๆๆๆๆ
สมเด็จพระเทพ เสด็จ ไวกว่า เวลาจริงๆ 1ชั่วโมง
ทุกอย่างเลยรวดเร็วไปหมด
หุหุ
ตอนนี้กำลังเดินแถวจะเข้ารับตื่นเต้นมากมาย
พอรับจริงๆ แบบว่า ตื่นๆเต้นๆ งงๆ ทำไมรวดเร็วจัง
แค่เวลาเสี้ยววินาทีเอง ที่เห็นพระพักตร์
แล้วก็กลับมานั่งที่
คณะวิศวกรรมศาสตร์รับเป็นคณะสุดท้าย
หลังจากนั้นก็ฟังพระบรมราโชวาท
เรางี้งนลุกไปหมดเลย
แล้วท่านก็เสด็จกลับ
เราก็ได้ออกจากหอประชุม
เร็วมากกกกกกกกกกก
ออกมาตอน 14.20 เอง
หุหุ
นั่งแง่ว รอ พ่อ แม่ มารับ
เย็นนั้นได้ไปถ่ายรูปที่ชมรมอาสาด้วยแหละ
เลยเรียกน้องมากินเลี้ยงด้วย
ตอนแรกกะว่าเลี้ยงนิดหน่อย
แต่พอมาจริงๆ พระเจ้า รวมญาติๆ ด้วย
เกือบหกสิบคน
หุหุ
เยอะแยะทีเดียว
แต่พ่อบอกว่า ไม่ได้มีสามเดือนครั้ง
นานๆ ที
หุหุ
วันที่ 4 ธันวาคม
วันนี้ไปสัมพาดงานรอบสอง ที่บริษัทเพื่อนพ่อ
เตรียมหางานที่ดี กว่า
แบบว่ากลับมาบริษัทต้องมีปัญหาแน่นอนเลยทีเดียว
แล้วก็กลับมากทม
เหนื่อยมากกกกกกกกกกกกก
วันที่ 5 ธันวาคม
ไม่ได้ไปไหนเลย
วุ่นอยู่กับการย้ายห้อง บอกได้คำเดียวว่า เหนื่อยๆๆๆๆๆๆ
ต้องไปดูแลคุณแอ๊บเปิ้ลอีก
วันที่ 6 ธันวาคม
มาทำงานปกติ แต่ว่าวันนี้มีสัมมนา เพราะว่าญี่ปุ่นมาสอนงาน
นั่งฟังทั้งวัน
ปวดหัวดี เพราะว่าเค้าสอนเป็นภาษาญี่ปุ่น
หุหุ
วันที่ 7 ธันวาคม
วันนี้เป็นวันเกิดคุณแอ๊บเปิ้ล
เย็นต้องไปฉลองกันซะหน่อย
แต่คงลำบากแน่นอน
คุณแอ๊บเปิ้ลยังดามกระดูกอยู่เลย
เราเองก็ขาเดี๊ยงๆ อยู่
พิการกันทั้งสองคน
ตอนนี้เหนื่อย จนลืมไปเลยว่าวันที่ 5 วันพ่อเนี่ย เป็นวันครบรอบ
ที่เราสองคนครบกัน
4 ปีแร้ว
งานนี้ฉลองรวบยอดเลยละกัน
วันนี้ยังคิดไม่ออกเลยว่า จะทำเซอร์ไพรส์อะไรดี
หุหุ
เฮ้ออออ
ปล. รูปจะทยอยๆลงทีหลัง เพระว่าตอนนี้ยังเห็นรูปตัวเองเลย
อยากดูใจจะขาด
อิอิ
|
